Het is hier lang genoeg stil geweest. Laten we dan maar eens poging ondernemen om hier wat nieuw leven in te blazen. Toepasselijk eigenlijk, na de geboorte van ons eerste zoontje: Ruben. Voor zij die het heuglijke nieuws gemist hebben: Wij, ik en mijn vrouw Shirley, zijn de trotse ouders geworden van Ruben. Hij zag het levenslicht op 15 februari 2010, woog bij de geboorte 3kg230 en was 51 cm groot. Zes weken later is hij al serieus veranderd, weegt ondertussen bijna 4kg500 en is al 56 cm groot. Naar het schijnt trekt hij uiterlijk op zijne papa, innerlijk dan weer op zijn mama .

Ons leven is de laatste weken serieus veranderd, we hadden uiteraard ook niets anders verwacht. Alles staat in het teken van Ruben: Eten, slapen, wassen, plassen, weggaan… Er komt toch wat organisatie bij kijken. Maar het is vooral genieten! Vanaf de eerste seconde na de geboorte voelde ik een golf van intens geluk door mijn lichaam vloeien. Een gevoel dat sinsdien steeds toeneemt. Vooral nu, wanneer Ruben begint te reageren op heel wat dingen. Die eerste lachjes, het herkennen van zijn mama en papa, het liggen vertellen tegen zijn mobieltje…etc….  We kijken al uit naar de komende maanden !

Dinsdagavond hadden we Café Crepe ontdekt aan de 3th street promenade.  Een ideal plek om een lekker ontbijt te nuttigen dachten we zo. En zo geschiedde, zelfs 3 dagen op rij  Shirley koos steeds voor pannekoeken, ik deed er nog eieren en bacon bij. Hmmmm, heerlijk.

Nadien even geshopt langs de 3th street promenade en verrassend genoeg kwamen we halfweg een “farmers market” tegen. In verschillende straten stonden honderden boeren hun groeten en fruit aan de man te brengen.  Bijzonder leuk en gezellig, maar toch wel een andere manier van markt doen dan bij ons. We kochten een beetje fruit, dat had Shirley zeker eens nodig

Nadien trokken we naar Venice Beach voor een stevig wandeling langs de winkeltjes, strand en op de pier. De zon was ondertussen doorgebroeken en het was zalig vertoeven daar met al die kunstenaars. Hier en daar toch een echte wacko die je wat probeert aan te smeren, maar gewoon negeren helpt wel. Nadien zijn we wat aan het zwembad van ons hotel gaan liggen.

‘s Avonds vond ik via het internet een Chinees restaurant in de buurt van 3th street promenade. Daar hebben we bijzonder lekker gegeten. Wel een beetje rumourig, maar het eten smaakte ons.

De volgende dag trokken we vrij laat naar cafe Crepe voor het ontbijt, maar nadien zijn we even naar het centrum van LA gereden. Daar hebben we vooral Staples Center en omgeving bezocht. Nadien de pier in Santa Monica bezocht. Aan het strand liggen zat er vandaag niet in, het was bijzonder fris en bewolkt. Dat zouden we dan voor de allerlaatste dag houden. En met succes, het weer op vrijdag was weer stukken beter aan de kust.

Vooraleer we op het strand zijn gaan liggen, zijn we eerst nog naar een outlet factory mall geweest. Ik zocht nog een paar jeans broeken en bermuda’s. Iets na de middag waren we terug, zwembroek aangetrokken en wij richting strand. De hemel was helemaal open geklaard en de wind blies warmere lucht dan de dagen voorden. Ikzelf heb ook een paar keer een duik genomen in het water en dat was zaaaaaalig.

En zo kwam een einde aan ons drieweeks verblijf in de Verenigde Staten. Een kleine samenvatting zal ik in de loop van de komende dagen posten.

Het was vrij druk op de autosnelweg en soms kwamen we in een file terecht, maar iets na de middag arriveerden we dan toch in Hollywood. Gewoon even geparkeerd in de ondergrondse  parking van het Chinese Teather, waar de oscars jaarlijks worden uitgereikt. Die parking is niet goedkoop, maar als je wat koopt in één van de winkels, of wat eet in één van de restaurants, betaal je maar 2 dollar voor 4 uur.

Het was op Hollywood boulevard bijzonder druk. Stilte voor de storm??? We schuimden de Walk of Fame af op zoek naar bekende namen, hier en daar een fotootje van een ster genomen.  Shirley vond vooral de handen en voeten die in cement vereeuwigd waren aan het Chinees theater heel leuk. En ze moest er dan ook een paar uitproberen

Uiteraard moesten een paar gift-shops ook aan geloven, kwestie om het thuisfront ook gelukkig te stellen. Nadien op zoek geweest naar mooie “viewpoints” van Los Angeles op de Mulholland Drive en uiteraard zijn we ook het Hollywood Sign van dichtbij gaan bekijken.

Het was ondertussen al vrij laat op de namiddag en begonnen we aan de rit naar Santa Monica, waar we de komende 4 dagen logeren. Onderweg gestopt in Beverly Hills om te gaan watertanden aan de vitrines van Rodeo Drive. Rijke mensen dragen toch vreemde dingen hoor

Eens in Santa Monica zijn we natuurlijk eerst naar het hotel gegaan en daarna opzoek gegaan naar wat eetbaars. Al snel vonden we Café Crepe aan de ingang van 3th street promenade. Een taverne die ondermeer echte verse Franse pannekoeken serveert in alle geuren en kleuren. We zouden er dagelijks passeren om te ontbijten   hmmmmm

Overnachting: Sheraton Delfina Santa Monica

De rit langs Highway 1 was vooral genieten van het uitzicht. De wolken plakten tegen de kust aan en soms was het ook door de mist rijden, maar het zicht was geweldig.

Bij het Julia Pfeiffer Burns SP gingen we naar het watervalletje kijken dat op het strand uitkomt. Het water in de inham waar het watervalletje uitkwam was ook mooi azurblauw. Voor Shirley één van de mooiste plaatsjes die ze gezien heeft. 

We kwamen vrij vroeg op de middag aan in Pismo Beach en konden gelukkig ook al inchecken in ons hotel. Ik koos opnieuw voor een Best Western, waar wij dankzij mijn reeds eerder verdiende punten gratis konden verblijven. En wat een kamer! Met balkon en met uitzicht op zee.

Na een wandeling langs het strand en de pier van pismo beach zijn we op dat balkon gaan zitten om te genieten van de zon en wat bij te bruinen uiteraard. J

Overnachting: Best Western Pismo Beach

We reden langs de prachtige kustweg Highway 1, één van de mooiste Scenic Drives in Amerika. Onderweg stopten we in Santa Cruz voor een wandeling langs de Boardwalk en op de pier. Het weer was prachtig, er was alleen een klein fris briesje.

In de vroege namiddag kwamen we toe in Monterey, daar ook even de pier opgewandeld en nadien de 17-mile scenic drive gereden, ook een prachtige weg in natuurgebied langs de kust. De rit kost tegenwoordig 10 dollar per voertuig. Langs de weg zagen we ondermeer hertjes die lustig van het groene gras zaten te smullen van het golfterrein.

Wie op zijn reis langs de kust nog geen zeehonden of “sealions” heeft gezien, zal ze zeker langs de 17-mile drive zien. Honderden beesten lagen er te rusten op rotsen of stranden. Shirley kan ze ondertussen al heel goed imiteren.

Het begon ondertussen wel vrij fris te worden en de bewolking nam toe, we reden dan maar naar ons hotel van die avond. Terug een Best Western.

Het eten viel de laatste dagen een beetje tegen voor Shirley en ze had eens zin in Chinees. Gelukkig, om de hoek van het hotel was een Chinees restaurant. Van buitenaf vertrouwden we het niet zo goed. Zeer klein restaurant en geen volk te bespeuren. We besloten het er toch op te wagen en hebben het ons niet beklaagd. Het was heerlijk!

Nadien trokken we nog even naar het strand in Carmel voor een zonsondergang, maar het was te bewolkt….dus geen zonsondergang vandaag.

Overnachting: Best Western Carmel by the sea

Zicht op San Francisco

Op onze tweede en laatste dag in San Francisco beginnen we al serieus gewoon te worden aan de Amerikaanse tijd. Het opstaan duurt langer en we vallen echt in vakantie regime. Op het programma vandaag de 49 mile drive. Dat is een uitgestippelde route in de stad die je langs de meeste bezienswaardigheden brengt. Maar de meeste hadden we eigenlijk de voorbije twee dagen al gezien.

De 49 mile drive bracht ons eerst naar …field, en daarna naar Fort Point. Een fort dat werd gebouwd ter verdediging van de stad. Nu is het in handen van de National Park service en kan je het vrij bezoeken. Daarna even een korte wandeling op de Golden Gate Bridge gemaakt en onze route nedergezet. Onderweg merkte ik dat er wat onder de ruitenwisser zat. Bij de volgende stop kwam ik tot de constatie dat het om een parkeerboete ging. Mijn allereerste in de States… hmmm. 30 dollar boete omdat ik zonder bewijs geparkeerd heb aan de Golden Gate bridge. We stonden op de “overflow” parking en nergens was ons opgevallen dat we daar een bewijs moesten voor hebben. De parkeerboete betalen zal wat anders worden, ofwel je tijdens de werkuren gaan aanbieden of een cheque opsturen  via de post. Dat zullen we dus van thuis uit moeten regelen.

Op onze weg nog gepasseerd op de top van Twin Peaks, van waaruit je een mooi zicht hebt op de stad. Nadien nog wat Victoriaanse huisjes gaan bekijken op Alamo Square. De avond hebben we afgerond in Fishermans Wharf in één van de vele restaurantjes.

We vertrokken omstreeks 9 uur aan Fishermans Wharf met de Cable Tram tot aan Union Square. Het was wel drummen geblazen, want we bleken niet de enigen te zijn. De Cable Trams zijn zeer in trek bij toeristen.

Aan Union Square bezochten we een paar winkeltjes en wandelden we door Chinatown. Een erg gezellige Chinatown met veel winkeltjes en restaurantjes. Aan California Avenue klommen we weer een Cable Tram op richting de baai. We stapten op het eindpunt af aan de Ferry Building en bezochten daar de buur. Nadien terug de Cable Tram op aan California Avenue en reden we de helling op. Op de kruising met de andere Cable tram stapten we af en was het de bedoeling om tot aan Lombard Street te rijden. Maar elke tram die passeeerde zat bomvol. We besloten dan maar om wat te voet de helling af te stappen. Maar gezien de stijve beentjes, die we nog overhielden van de wandeling in Yosemite, ging dat niet zo simpel.

We kwamen snel bij Lombard street uit, het meest bochtige straatje ter wereld. We hebben ze niet geteld, maar het zijn er veel. En gekke toestanden die jer ziet Ook mooie uitzichten op Coit Tower en de rest van de stad.

Nadien verder gestapt naar Fishermans Wharf en er wat rondgewandeld. Was er wel redelijk druk, maar het was dan ook zaterdag.

Overnachting: Hyatt Fishermans Wharf

San Francisco

Vandaag lieten we Yosemite achter ons. Bij het opstaan voelden we meteen al de wandeling van gisteren in de benen. We hadden last van stijve benen . Na het uitchecken in Curry Village ging het dus San Francisco. Via Highway 120, de westingang(uitgang) van het park. Een zeer mooie route dat ons vrij snel weer op zeeniveau bracht.

Eens de bergen achter ons kwamen we onderweg overal fruittentjes tegen. Fruitboeren die hun waren te koop aanboden langs de weg. Kersen, aardbeien, watermeloenen etc…

Na ongeveer 4 uur rijden zagen we de skyline van San Francisco opduiken, met uiteraard de bekende Bay Bridge. Daar reden we uiteindelijk ook over. Redelijk maf hoor, een twee verdiepen tellende lange brug die Oakland met San Francisco verbindt. Van Oakland naar San Francisco rijd je op het bovenste verdiep en heb je een prachtig zicht op de baai en de stad. We reden via het centrum meteen door naar de Golden Gate Bridge en reden er ook over om aan de overkant te genieten van een paar prachtige uitzichten over de Golden Gate Bridge en de stad.

Het was al vrij laat in de namiddag ondertussen en ik had nog een verrassing voor Shirley in petto . Op het strand van San Francisco, aan de voet van de Golden Gate Bridge haalde ik een ring tevoorschijn en vroeg Shirley ten huwelijk. Ze zei meteen ja!  Ze wou meteen het goede nieuws thuis vertellen…

Nadien ingecheckt in ons hotel en op zoek gegaan naar wat lekkers. Voor mij geen probleem, maar Shirley geraakt maar niet gewoon aan de Amerikaans keuken. In Italiaans restaurantje in Fishermans Wharf voldeed op het eerste zicht wel, maar de saus bij de pasta was wel wat zwaar.

Overnachting: Hyatt at Fishermans Wharf

Panorama Trail

Vandaag, maandag 15 juni, lieten we Las Vegas voor wat het was. Na twee dagen hadden we het echt wel gezien in deze gekke stad en zin om al ons geld te verspelen hadden we toch niet. Op naar onze volgende bestemming en dat was Yosemite NP. Voor wie het Westen van de USA wat kent, weet dat dit een lange afstand is. 407 mijl, of te wel 655 km. Een lange reisdag, al valt dat in de Verenigde staten zeer goed mee.

Ik koos ervoor om Yosemite langs het Oosten binnen te rijden, via de wereldberoemde Tioga pass. Bij ons vetrek ik Las Vegas zag alles er heel mooi uit, stralende zon en vrij warm. We hadden via internet al even gekeken wat voor weer het zou zijn in Yosemite en dat zag er niet echt veelbelovend uit. En ja hoor, hoe dichter we de Sierra Nevada naderden hoe meer wolken er kwamen opzetten. Eens aan de Oostkant van het park aangekomen vonden we het ook vrij koud. Weer pech

Enfin, we reden de Tioga Pass en bleven op een paar uitkijkpunten staan. Naarmate we de vallei naderden werd het wel warmer en kwam af en toe de zon eens piepen. Onderweg, bij de afdaling naar die vallei, had ik al ergens een beer opgemerkt in een grasveld. Maar spijtig genoeg konden we op die plaats niet stoppen. Meer geluk hadden we iets verder, we zagen een paar mensen langs de kant kijken. We besloten uiteraard om ook te stoppen. In de verte dook plots een kleine bruine beer op op zoek naar eten. Blijkbaar was het kleintje daar al een paar dagen gesignaleerd. We bleven uiteraard een tijdje toekijken en legden alles vast op video en foto. Voor Shirley de eerste beer die ze in het wild heeft gespot (na mij dan ).

Doordat we onderweg op de Tioga pass even waren opgehouden door een ongeval, kwamen we wel vrij laat aan in de vallei. We gingen eerst naar de Yosemite Lodge om onze bus naar Glacier Point vast te leggen (daarover straks meer). Daarna ging het richting onze slaapplaats in Curry Village. Dat is een plaats in Yosemite NP waar je kan blijven overnachten in Tent Cabins.

In Curry Village hadden we voor drie nachten gereserveerd, al liep dat ergens in april wel een beetje mis. Een grote lawine van granieten rotsen in oktober vorig jaar had heel wat tentjes vernield en een ander deel van Curry Village werd als voorzorg ook permanent gesloten. Bijgevolg werd onze reservatie geanulleerd. Maar half mei kwamen er plots toch weer tenten vrij en kon ik dankzij een opmerkzaam lid van het Alles Amerika forum toch nog een tentje reserveren. We konden dus weer in het park zelf logeren en dat is wel mooi meegenomen. De afstanden om buiten het park te slapen zijn wel wat lang om dit dagelijks te doen. We kregen één signature tentje in het gebied wat volgens mij eerder door het personeel van Curry Village werd gebruikt. Je zag ook dat er heel wat tentjes aan die kant bijgeplaatst werden. Oh ja, het avondeten van vandaag werd een overheerlijke Pizza van het Pizza deck in Curry Village.

De eerste dag in Yosemite hielden we om de vallei zelf wat te verkennen. De eerste nacht in het tentje was ook niet zo goed verlopen. We hadden vrij koud en dus niet zo goed geslapen. Ik bleef maar dekentjes op het bed gooien. Bij het opstaan voelden we wel al meteen de warmte van de zon bij een mooie blauwe hemel.

Ikzelf ken de vallei in Yosemite al een beetje vanbuiten, maar voor Shirley was het dus de eerste keer. Met de Shuttle bus gingen we al vrij vroeg naar het visitor center. Van daaruit naar de Yosemite Falls en een stevige wandeling door de meadows. Vroege wandelingen in Yosemite worden altijd beloond. Onderweg kregen we immers een paar hertjes te zien. Een bezoekje aan de kerk, het oudste gebouw in Yosemite Valley, mocht zeker niet ontbreken.

Tegen de middag begon het weer fris te worden en verzamelden alweer donkere wolken boven onze hoofden. Het leek wel of de wolken ze ons achtervolgden. We kropen dan maar de wagen in en trokken naar Glacier Point. Het zicht over de vallei en Half Dome blijft wel impressionant. Nadien nog even wat inkopen gedaan voor onze Pick-nick van morgen en dan vroeg onder de wol.

De tickets die we gereserveerd hadden voor de bus naar Glacier Point waren immers om de Panorama Trail te gaan wandelen. Een wandeling die je van Glacier Point naar de vallei brengt, 8 mijl of bijna 13 km. Ik had de wandeling 2 jaar geleden al eens gedaan en wou deze nu eens samen met Shirley doen. Je heb tijdens de wandeling een prachtig zicht over de vallei en komt onderweg verschillende watervallen tegen. Hier hadden we de afgelopen maanden al wat voor getraind door vaak te gaan wandelen in Hoeilaart en Overijse. Al kan je dat uiteraad niet vergelijken met een wandelpad in de Sierra Nevada

De chauffeur die ons met de bus naar Glacier Point bracht vertelde onderweg ook heel wat over park. We hadden eerlijk gezegd heel wat moeite om niet in slaap te vallen. Eens aan Glacier Point aangekomen begonnen we meteen met de wandeling. De zon scheen volop en het begon in de zon al vrij warm te worden. Het eerste deel van de wandeling ging vrij vlot bergaf tot aan de eerste watervallen van Sillouette. Daarna ging het weer vrij steil omhoog en daar hadden we wel wat moeite mee. De wandeling begon al in de beentjes te kruipen en we waren nog maar bijna halfweg .

Het was afzien

Gelukkig konden we aan de Nevada Falls goed uitblazen om dan via de John Muir Trail de rest van de wandeling af te werken. En de laatste loodjes wogen het zwaarst. Vooral de beentjes waren moe en dat zouden we de volgende dagen nog voelen . De wandeling op zich en het uitzicht was wederom geslaagd en leverde heel wat mooie kiekjes op.

Overnachting: Curry Village Yosemite

Ook dit is Las Vegas

Las Vegas, een te gekke stad tussen de bergen in het zuiden van Nevada. Wat kan je er allemaal doen? gokken, gokken en nog eens gokken. De grote hotels houden bewust hun prijzen laag om zo heel wat volk naar de gokstad te lokken en om ze zoveel mogelijk geld afhandig te maken. Maar wij wisten wel beter. Wij trokken enkel naar Las Vegas voor het (gratis) genot!

Elk hotel en Casino op de strip van Las Vegas is eigenlijk één groot pretpark. Het bestaat niet alleen uit een casino met hotel, meestal is er ook een thema. En sommige hotels zijn ook met elkaar verbonden via grote winkelcentra. Het Venetian hotel heeft bevoorbeeld kanaaltjes in en rond het hotel waar je ook met de gondel kan varen. Het Paris hotel heeft de Eifeltoren en binnen is het net of je op de Champs Elysee van Parijs vertoeft. Ook de fontein-show van het Bellagio hotel gaat niet vervelen. Enfin, je bent eigenlijk een lange tijd zoet in Las Vegas, zonder ook maar één dollarcent te moeten vergokken.

De laatste dag in Las Vegas, op zondag, zijn we dan wat gaan shoppen naar een grote Outlet Factory Mall. Dat is één groot winkeldorp waar elk groot merk wel zijn winkel heeft. Je vindt er kledij, schoenen, zonnebrillen, juwelen, ….wat dan ook, aan zeer lage prijzen. En met de lage Dollar ten opzichte van de Euro, is het voor ons Europeanen nog een stukje goedkoper

‘s Nammidags zijn we wat aan het zwembad van ons hotel gaan liggen. Maar dat ging gezien de enorme drukte snel vervelen. Te veel volk in de verschillende zwembaden en te veel rumoer er langs. Dan nog maar de andere kant van de strip gaan verkennen.

Overnachting: MGM Grand Las Vegas